De route van de Prinsen van Oranje

Om de “de Route van de prins van Oranje” te begrijpen, is het goed te weten wat het prinsdom van Oranje inhield.
Een grondgebied dat afhankelijk was van het koninkrijk Bourgondië, net als de rest van de Provence in deze periode. De stad Orange was de hoofdstad en het prinsdom werd omringd door het Graafschap Venaissin.
 
Orpierre was een domein van de familie Mévouillon( voordat het verkocht werd aan Galburge de Mévouillon), en tijdelijk geannexeerd door de Dauphiné. Le Dauphin verkocht zijn grondgebied aan Jean de Chalon, die heer van Orpierre was. Het is de kleinzoon van Jean de Chalon, baron van Orpierre en Trescléoux, die uiteindelijk Orpierre en de Oranjes met elkaar verbond...en wel door te trouwen met Marie les Baux, een erfgename van de Oranjes ! De Les Baux, die de Prinsen van Oranje leverden tussen 1115 en 1702, kreeg door dit huwelijk ineens deze twee domeinen in handen. De huidige nederlandse koninklijke familie zijn afstammelingen van de Les Baux… Nu Orpierre in handen was van de Prinsen van Oranje reisden ze regelmatig vanaf Orange naar hun domein Orpierre. Vandaar dat deze route van 107 km die de 2 grondgebieden met elkaar verbindt, de Route van de Prinsen van Oranje genoemd wordt. Een veelgebruikte route, want Orpierre bevindt zich tussen Noord Italië, de Dauphiné en Avignon, de pauselijke hoofdstad sinds de 14de eeuw. Gedurende 4 eeuwen werd deze route gebruikt door vele pelgrims, kooplui en bankiers die via Montgenèvre naar Italië reisden.In de loop van de XVde eeuw werd Orpierre versterkt met 3 poorten, die niet alleen het Huis van de Prins beschermden maar ook de Grand Rue met zijn Renaissance woningen en de Joodse wijk, de Boureynaud,het plein waar de banken zetelden.

 

Ik ontdek op foto's

 

Elle a été longtemps empruntée étant donné qu’elle se trouvait sur le circuit entre l’Italie du nord, le Dauphiné et Avignon où les papes s’étaient installés au 14 ème siècle. Elle a été utilisée pendant plus de 4 siècles par les nombreux pèlerins, marchands, banquiers qui passaient par le Montgenèvre pour se rendre en Italie. Au cours du XVe siècle, le verrou d'Orpierre, passage obligé, fut sécurisé par des fortifications avec trois portes fermant l'enceinte, ce qui permit d'abriter non seulement la « Maison du Prince » mais aussi la Grand Rue avec ses maisons Renaissance et même un quartier juif, le Boureynaud, siège de la place bancaire.
 
De bekendste Prins van Oranje, Willem van Oranje Nassau, verbindt zich in de 16de eeuw, tijdens de godsdienstoorlogen, met de protestantse fransen, in zijn strijd tegen Filips II uit Spanje. Willem van Oranje, ook wel Willem de Zwijger genoemd was toen machthebber van het Rijk der Nederlanden, dat Nederland, België en een deel van Noord Frankrijk omvatte. De spaanse machthebber wilde de oude handvesten nietig verklaren om zo zijn strijd tegen het protestantisme makkelijker te maken. Onder de bescherming van de Prinsen van Oranje heeft Orpierre in de 16de eeuw, weerstand kunnen bieden aan Richelieu en later aan Louis XIV. Orpierre was een protestants bolwerk, uniek in de Dauphiné.
 
Als gevolg van de godsdienstoorlogen, die het begin van zijn teloorgang waren, zijn de kastelen en de versterkingen, in opdracht van Richelieu, rond 1633, ontmanteld.
 
Orpierre werd door het verdrag van Utrecht in 1713 weer Frans grondgebied.
 

Inzoomen op...
Een fietsroute

Terwijl u vallei van de rivier de Céans volgt, maakt u kennis met deze zeer afwisselende route. Neem een pauze in het middeleeuwse dorp Orpierre voordat u de col St Jean beklimt.

 

Vandaag de dag is het oude stadje Orpierre nog grotendeels intact…. u kunt ook een rondleiding met een gids maken die u alle highlights van het oude stadje laat zien !
 
De Route van de Prinsen van Oranje voert u over 107 km die de stad Orange (in de Vaucluse) met Orpierre (in de Hautes-Alpes) verbindt. U komt langs Rasteau et Vaison-la-Romaine (Vaucluse), Buis-les-Baronnies (in de Drôme), de col de Perty (1302 m), Laborel en vervolgens de Céans vallei met het gehucht Béguës.
 
Als aandenken aan deze lange gezamenlijke geschiedenis, is de naam van de route onthuld op 12 juni 1956, in het bijzijn van Baron van Boetzelaer van Oosterhout, ambassadeur van Nederland in Frankrijk en de prefect van de Vaucluse. Deze prachtige toeristische route doorkruist de landschappen van de Vaucluse, de Drôme en de hautes-Alpes, omringd door wijngaarden en lavendelvelden.

Wist je dat?

Raymond Chauvet vertelt in zijn zijn roman “Roman van een Hugenoot”, de geschiedenis van Suzanne Maigre, een protestants burgermeisje, dat weigert haar geloof op te geven en in ballingschap haar dagen slijt. Met haar vertrekken nog zo’n 500 inwoners van Orpierre richting Noord-Europa, Duitsland en Zwitserland.